Η Ελένη Κουνουπιώτου-Μανωλέσσου, Λέλα για τους οικείους της, γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα. Ήδη μετά την αποφοίτησή της από το ΕΚΠΑ επέλεξε να ειδικευθεί στη Βυζαντινή Αρχαιολογία, εργαζόμενη δίπλα στο ζεύγος Σωτηρίου στο Βυζαντινό Μουσείο. Το 1964 εισήχθη κατόπιν γραπτού διαγωνισμού στην Αρχαιολογική Υπηρεσία μαζί με άλλους αρχαιολόγους, που διακρίθηκαν στο σύνολό τους για την προσφορά στα βυζαντινά και μεταβυζαντινά Μνημεία της χώρας: Π. Βοκοτόπουλο, Τ. Κόλλια, Ε. Κουρκουτίδου, Χ. Μαυροπούλου. Διορίστηκε επιμελήτρια Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μυστρά, διαδεχόμενη τον Νικόλαο Δρανδάκη. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Αρχαία Κόρινθο και την ευρύτερη περιοχή (Αρκαδία, Αργολίδα, Αχαΐα, Μεσηνία) με προϊστάμενο τον Δ. Πάλλα και τη Φ. Δροσογιάννη, για να καταλήξει στην Αθήνα, στην Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων με προϊστάμενο τον Μ. Χατζηδάκη. Από το 1980 ανέλαβε τα ηνία της 1ης ΕΒΑ, η οποία τότε κάλυπτε χωρικά μία μεγάλη έκταση: την Αττική, Βοιωτία, Φωκίδα, Εύβοια, τη Σκύρο, τα νησιά Αργοσαρωνικού έως τα Κύθηρα. Αφυπηρέτησε το 1994.
Η Ελένη Κουνουπιώτου-Μανωλέσσου, επέδειξε από νωρίς την αφοσίωσή της στην προστασία των βυζαντινών αρχαιοτήτων. Ήδη στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας της, ως νεαρή επιμελήτρια, εισηγήθηκε και κατόρθωσε τελικά την ακύρωση της εναέριας ηλεκτροδότησης του προστατευόμενου οικισμού της Μονεμβασιάς. Επίσης, επέτυχε την απομάκρυνση των λατομείων από τον αρχαιολογικό χώρο της Παλαιόχωρας στην Αίγινα και πολλά ανάλογα έργα στον τεράστιο χώρο αρμοδιότητας της άλλοτε 1ης ΕΒΑ. Υπήρξε μία παραγωγική δημόσια λειτουργός, χωρίς να επιδιώκει ποτέ την προσωπική προβολή με εντυπωσιοθηρικές κινήσεις. Σε μία δύσκολη εποχή για την άσκηση του αρχαιολογικού έργου λόγω αντικειμενικών συνθηκών (π.χ. μετακινήσεων) και αρνητικών κοινωνικών στερεοτύπων για γυναίκες αρχαιολόγους, η Ελένη Κουνουπιώτου-Μανωλέσσου κινήθηκε με εξαιρετική ευελιξία και αποτελεσματικότητα στην εξυπηρέτηση των υπηρεσιακών αναγκών.
Για τους συναδέλφους όλων των ειδικοτήτων, που συμπορεύθηκαν μαζί της, ήταν ο άνθρωπος, ο οποίος ενθάρρυνε και εμψύχωνε σε όλα τα πεδία το αρχαιολογικό έργο και την έρευνα, πάντα αρωγός, ακλόνητη στις θέσεις της για την αποκάλυψη, προστασία και ανάδειξη των μνημείων. Το αυθόρμητο και πηγαίο γέλιο της, σε κάθε περίπτωση, συνδυαζόμενο με τον πνευματώδη λόγο της, να σχολιάζει γεγονότα και καταστάσεις, θα ακούγεται στο διατηρητέο κτήριο της οδού Πολυγνώτου στην Πλάκα, ιστορική έδρα της 1ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου και ώρα 17:00 στον Άγιο Γεώργιο Νέας Περάμου (Μεγάλο Πεύκο).
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της, στις κόρες της Ελένη και Ιώ.
