Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας με τίτλο “Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών”, που βρίσκεται σε συζήτηση στη Βουλή, έχει ενσωματωθεί ως άρθρο 111 μια (ακόμη) τροποποίηση του Νόμου 5021. Ο νόμος που μετέτρεψε τα πέντε μεγάλα αρχαιολογικά Μουσεία σε ΝΠΔΔ, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα για τη μουσειακή πολιτική της χώρας, υφίσταται συνεχείς και φωτογραφικές αλλαγές από την ψήφισή του το 2023 ως σήμερα.
Με το άρθρο 111 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου, η απαίτηση άριστης γνώσης μιας ξένης γλώσσας ως απαραίτητο προσόν για τα προσόντα του Γενικού Διευθυντή καταργείται και στη θέση του θεσμοθετείται η “πολύ καλή γνώση” μίας ξένης γλώσσας. Φτάνουμε έτσι στο παράδοξο η άριστη γνώση ξένης γλώσσας που είναι προαπαιτούμενο προσόν για τον ΠΕ Αρχαιολόγο που προσλαμβάνεται ως συμβασιούχος σε ένα έργο, να μην αποτελεί προσόν για τους Γενικούς Διευθυντές των πέντε μεγαλύτερων αρχαιολογικών Μουσείων της χώρας. Τη σκοπιμότητα της ρύθμισης αυτής καλό είναι να την εξηγήσει η πολιτική ηγεσία που την εισηγείται.
Με το ίδιο άρθρο παρατείνεται η θητεία των διορισμένων με απλή απόφαση Υπουργού Πολιτισμού Γενικών Διευθυντριών από τα 3 στα 4 έτη. Οι Γενικές Διευθύντριες που τοποθετήθηκαν το 2023 με επιλογή της Υπουργού (εκ των οποίων μία παραιτήθηκε και μία αποπέμφθηκε), με απλή απόφαση της Υπουργού μπορούν να πάρουν παράταση θητείας έως το 2027. Άλλωστε όλες οι εξαγγελίες περί “αξιοκρατίας” έχουν πάει περίπατο με όσες κρίσεις έχουν ως τώρα αναγγελθεί, με τις ελάχιστες υποψηφιότητες που κατατέθηκαν.
